Bouwen & Brouwen in Groningen

Geen onaardige aftrap van de excursie. Het Jullensblok zit stedenbouwkundig vrij aardig in elkaar waardoor de binnenruimte op veel plekken redelijk besloten en gezellig aanvoelt. Daartoe is wat gespeeld met setbacks en rooilijnverdraaiingen en dat werkt op de meeste plekken prima. Ook het parkeren en fietsparkeren is netjes weggewerkt. Minder geslaagd vind ik de goedkoop ogende gevelmaterialen en de te ruime opening aan de zijde van de doorgaande Jullensstraat, waar de semi-private ruimte een stuk minder besloten aanvoelt. Ik vond de ontspannen koolzaad-beplanting een natuurlijke sfeer geven en eigenlijk heel leuk, maar zag achteraf op renders hele andere beplanting staan dus ik vermoed dat dat jammer genoeg tijdelijke beplanting is.

Aan de Helperkade zijn enkele tientallen woningen gerealiseerd. Grofweg de helft in een appartementencomplex, en voor de andere helft in grote rijtjeshuizen. Qua opzet vrij traditioneel, maar netjes uitgevoerd. Goede verhoudingen, mooie materialen, nette afwerking. Leuk detail vond ik de subtiele verbreding in de poort, waar wat gedeelde ruimte onstaat voor een praatje of om te spelen. Net dat beetje extra dat (hopelijk) de sociale cohesie van de buurt op gang kan brengen.

Straatkasten. Een doorn in het oog van elke landschapsarchitect, maar een noodzakelijk onderdeel van stedelijke infrastructurele netwerken. In de Jullensstraat heeft men ze rond een muurtje geclusterd langs de ronding van de muur. Ik geloof niet dat het dé oplossing is om een rommelig straatbeeld tegen te gaan, maar het benadrukt de lelijkheid van de kasten zo erg dat ik er zelf wel van kon genieten.

Engelse Park heeft alles in zich om een topper te zijn: behoud van bestaande bomen, nul op de meter woningen, hoogwaardige materialen, klimaatadaptiviteit integraal mee ontworpen... Wat wil je nog meer? In Groningen blijkbaar weinig want het project won in 2022 zowel de vak- als de jury-architectuurprijs. Zelf voelde ik het project niet. Ik vond het veel te orthogonaal en repetitief van opzet, waardoor het in mijn ogen ziel en zachtheid miste. En dat ondanks de ruime aanwezigheid van groen, die misschien door de klimaatadaptieve aanleg wat technisch aandeed voor mij. Toch zal ik het voor geslaagde deelaspecten vast als referentie aanhalen in de toekomst.

Het heeft niets met bouwen of brouwen te maken, maar je kunt niet naar Groningen zonder een eierbal te eten. Dit exemplaar van Cafetaria De Meeuw bracht op smakelijke wijze de nodige energie om de excursie tot een goed einde te brengen.

Graansilo is in de eerste plaats een restaurant, en daarna ook een brouwerij. Meestal resulteert dat niet in het beste bier, maar deze New England IPA was niets mis mee. Leuk detail was het gebruik van bierfusten als paaltjes.

Wat valt er nog te zeggen over het Forum? Het lef om zo’n kolossaal gebouw midden in het historisch centrum van de stad te zetten vind je maar weinig. Architectonisch vond ik de routing door het gebouw—die je door de kriskras door het gebouw verspreide roltrappen verleidt om elke uithoek te bekijken—erg geslaagd, en ook de enorme vide voegde echt wat toe aan de beleving van het gebouw. Verder is het architectonisch een vrij log gebouw. De echte kracht is dan ook niet architectonisch, maar programmatisch. Het Forum bevat een uitzichtpunt, bioscoop, smartlab, bibliotheek, openbare werkplekken, ontmoetingsruimte, expositieruimtes, café, parkeergarage, dakterras, fietsenstalling en openbare zitplekken met een leuk uitzicht. Met zo’n divers programma kan het niet anders dan dat het allerlei mensen aantrekt, en beide keren dat ik er was bruiste het dan ook enorm. Een aanwinst voor de stad.

Leuke tent met goede en originele brouwsels.

Ik heb een zwak voor dit soort architectuur die met getrapte opzet elke woning een zonovergroten terras en weids uitzicht geeft. Jammer dat het zo’n inefficiënte manier is om met ruimte om te gaan.

Een brewpub zoals ik ze het liefst zie. Gelegen in een rafelrandje, ruim opgezet, met een rustig terrasje waar je makkelijk de tijd vergeet en natuurlijk met een goedgevulde bierkaart.

Afgezien van deze kleurrijke huisjes langs het water heeft Reitdiephaven niet zo veel interessants te bieden, maar het zijn wel leuke huisjes.

Het Ebbingekwartier wisselt ijzersterke straatjes met zeer middelmatige straatjes af. Het verschil tussen beiden is vooral de mate waarin groen aanwezig is. De straatjes met groen zijn gezellig en intiem, de straatjes zonder voelen te veelal te krap en missen een goede overgang van private naar openbare ruimte. Pluspunt van de gebiedsontwikkeling is dat het geheel autoluw is aangelegd, waardoor ruimte is ontstaan voor een interessante dwaalmilieu en een aantal goed werkende verblijfsruimtes.

Je gunt iedere stad een plekje zoals het stadsstrand in Groningen. Een leuk plekje waar je af kan koelen als het heet is zonder daarvoor te hoeven betalen. Gezellige horecagelegenheid ernaast waar met lekker weer in ontspannen setting wat plaatjes worden gedraaid. Het is een vrij simpele succesformule, maar in de praktijk niet makkelijk om te realiseren.

Leuk brouwerijtje met een mooi biermenu.

Voor vreemde hoeken van bouwblokken ben je bij mij aan het juiste adres. Dit rare exemplaar deed direct mijn hart sneller kloppen. Ik twijfelde of het direct mee was ontworpen of later was toegevoegd, maar het feit dat de hoek verderop er hetzelfde uitzag (maar dan in spiegelbeeld), suggereert dat het direct zo mee ontworpen is. Jammer dat ruimtelijke professionals niet vaker raarheid omarmen om de leefomgeving interessanter te maken.

Sommige gebouwen kloppen gewoon. Dit is wat mij betreft zo’n gebouw dat gewoon meteen goed voelt als je het ziet liggen.

Laatste brouwerij van de dag, waar je via de brouwruimte naar binnen loopt om via een trap in het proeflokaal te belanden. Waarschijnlijk uit noodzaak zo geboren, maar wel een leuke ervaring.