De laatste tijd ben ik voor werk bezig geweest met een project om de vitale systemen die Amsterdam draaiende houden inzichtelijk te maken. Eén van die systemen is de voedselbevoorrading van de stad. En die is best wonderlijk als je er goed naar kijkt. “Hoe zorgen jullie ervoor dat elke winkel zo goed bevoorraad is”, schijnt Gorbatsjov volgens de legendes (lees: Amerikaanse propaganda) te hebben gevraagd toen hij een Amerikaanse supermarkt bezocht. Het lijkt wel magie. Maar als Amsterdammer maak ik eigenlijk amper gebruik van die cornucopia. Recent las ik echter een boek over het belang van een dieet met een grote diversiteit aan plantaardige voeding voor fysieke en mentale gezondheid. Ook is mijn zoon op een leeftijd waarop het verbreden van zijn smaakpalet meer prioriteit krijgt. Genoeg aanleiding dus om meer gebruik te gaan maken van het waanzinnige voedselaanbod in mijn woonomgeving. Omdat dit soort doelstellingen me altijd makkelijker afgaan als er een helder doel aan gekoppeld is, stelde ik mezelf als doel voor 2026 om 1000 verschillende planten te eten. Waanzin volgens mijn sociale kring, maar in mijn ervaring is het een stuk makkelijker om iets moeilijks vol te houden dat interessant is, dan iets makkelijks dat saai is.